Pokazano 655 rekordów

Hasło wzorcowe
Osoba

Szczypiorski Andrzej

  • Osoba
  • (1928-2000)

pisarz, scenarzysta, polityk, uczestnik Powstania Warszawskiego, więzień niemieckiego KL Sachsenhausen

Günther Trauer

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1878-08-23 ; zm. 1956-03-16

Urodzony w Dreźnie niemiecki inżynier. Absolwent Politechniki Drezdeńskiej wspomagał wrocławskich architektów swoimi obliczeniami w wielu przedsięwzięciach. Był bliskim współpracownikiem Maxa Berga, pomagał mu przy jednej z największych realizacji, czyli budowie Jahrhuderthalle. Oprócz tego w porftolio miał takie dzieła jak mosty (Warszawski-środkowy, Trzebnicki-północny, czy most Pomorski). Zmarł w 1956 r. w Brackwede.

Richard Karl Konwiarz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1883-02-15 ; zm. 1960-12-14

Urodzony w 1883 roku w Kępnie, niemiecki architekt. Z Maxem Bergiem współpracował przy budowie Hali Stulecia. Specjalizował się głównie w budynkach użyteczności publicznej i obiektach sportowo-rekreacyjnych. Do dziś podziwiać możemy na przykład Bramę Maratońską na Stadionie Olimpijskim, Stację transformatorową przy ul. Pułaskiego we Wrocławiu czy Bramę główną terenów wystawowych, obecnie główne wejście do wrocławskiego Zoo.Zmarł w 1960 roku w Hanowerze.

Hans Poelzig

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1869-04-30; zm. 1936-06-14

Hans Poelzig urodził się w 1869 roku w Berlinie, był architektem reprezentującym styl modernizmu. Był członkiem, a przez pewien czas przewodniczącym niemieckiego werkbundu (Der Deutsche Werkbund). Pracował z Dreźnie, Wrocławiu i okolicach oraz w Berlinie, choć u schyłku życia przygotowywał się do wyjazdu do Turcji. Jest projektantem słynnego wrocławskiego Pawilonu Czterech Kopuł i domu Handlowego przy ulicy Ofiar Oświęcimskich. Zmarł w Berlinie w 1936 roku.

N.N.

  • Osoba

Jan Paweł II

  • Osoba
  • 1920-2005

Polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski (1958-1964), metropolita krakowski (1964-1978), kardynał (1967), zastępca Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), papież (1978-2005).

Pieczka Franciszek

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1928-01-18 w Godowie, woj. śląskie, pow. wodzisławski

Jeden z najsłynniejszych polskich aktorów filmowych i teatralnych. Urodził się w 1928 roku we wsi na Śląsku - Godowie. W 1954 roku ukończył PWST w Warszawie, a debiut sceniczny zaliczył w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze w 1955 roku. W latach 1974-2015 był aktorem Teatru Powszechnego w Warszawie. W swoim dorobku ma ponad 115 ról filmowych i 18
kreacji telewizyjnych. Jest laureatem wielu nagród filmowych i odznaczeń państwowych, z których wymienić należy tytuł Kawalera Orderu Orła Białego.

Jagodziński Henryk

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1928-09-30 w Łodzi, zm. 2000-01-01 we Wrocławiu

Król cyganerii, aforysta, literat, dziennikarz. Współpracował z ponad 50 różnymi tytułami prasowymi. Specjalizował się głównie w krótkich formach tekstowych, w których zawsze celnie trafiał "w punkt". Jego nietuzinkowy charakter najlepiej oddaje cytat właśnie jego autorstwa:
“Urodziłem się, więc jestem, jestem, więc myślę. Wielu myśli, że myśli, ale nic więcej. Ja myślę, że myślę więcej, bo mi za to płacą; niewiele wprawdzie – jako że myślenie wciąż ma ogromną przyszłość, ale nie ma żadnej teraźniejszości – zawsze jednak. Jestem małomówny, ale daję dużo do myślenia. Szanuję czas czytelników, oszczędzam papier i nie przemęczam się”.

Mayr Iga

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1921-04-17 r. we Lwowie, zm. 2001-01-28 r we Wrocławiu

Aktorka teatralna i filmowa. Podczas swojej kariery mieszkała i pracowała w niemal każdym większym polskim mieście. 1945-47 jako aktorka Teatru Objazdowego Wojska Polskiego, w okresie 1947-1949 grała w Teatrze Dramatycznym w Koszalinie, w latach 1949-1955 była aktorką Teatru Wybrzeże w Gdańsku, następnie w Teatrze Żeromskiego w Kielcach w latach 1955-1958. Następnie przeniosła się do Toruniu gdzie grała w Teatrze Horzycy przez 3 lata (od 1959 do 1962 r.). W Bydgoszczy, w Teatrze Polskim zabawiła przez dwa lata od 1962 do 1964 roku. W 1964 roku przeniosła się do Wrocławia, by na dłużej związać się z Teatrem Polskim. Zagrała w 25 spektaklach Teatru Telewizji, a w latach 1976-1980 wykładała na wydziale aktorskim we wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej.

Płocka-Zabłocka Danuta

  • Polska
  • Osoba
  • 1959-1986 (daty pracy, czas trwania kariery)

Aktorka i śpiewaczka, solistka operowa. W latach 1959-76 grała dla Ośrodka TV z Warszawy, W latach 1969-72 była śpiewaczką-solistką w Operze Wrocławskiej, w okresie 1972-75 współpracowała z Operetka Dolnośląską we Wrocławiu. Następnie przeniosła się na północ by w latach 1975-76 być solistką w Teatrze Muzycznym w Gdyni. 1981-1982 to lata, które spędziła jako aktorka w Operze Bydgoskiej, a koniec kariery, który przypadł na lata 1982-86 spędziła jako solistka Operetki Warszawskiej.

Duszyński Jerzy

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1917-05-15 w Moskwie, zm. 1978-07-23 w Warszawie

Urodził się w polskiej rodzinie w Moskwie. Po zakończeniu wojny wraz z rodziną przyjechali do Warszawy. Po krótkim epizodzie na Warszawskiej ASP, przeniósł się na Wydział Sztuki Teatralnej Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, na którym edukację zakończył w 1939 roku. Swój debiut sceniczny zaliczył w 1939 roku w Teatrze Polskim w Warszawie. Podczas II Wojny Światowej grał w Wilnie w Teatrze na Pohulance, potem w Wileńskim Polskim Teatrze Dramatycznym. Koniec wojny zastał go w Białymstoku gdzie grał do końca sezonu 1944/45. Od 1945 do 1949 mieszkał w Łodzi gdzie był aktorem Teatru Kameralnego Domu Wojska Polskiego, następnie po zmianie nazwy przez teatr na Współczesny, przeniósł się do Warszawy, gdzie występowali do 1955 roku. W latach 1955–56 i 1958–60 był aktorem Teatru Syrena, 1956–57 Teatru Narodowego, 1960–66 Teatru Ateneum, 1966–71 Teatru Klasycznego i w latach 1971–78 Teatru Rozmaitości. Największą sławę przyniosły mu role w filmach "Skarb" i "Zakazane Piosenki". Podczas swojej kariery zdobył wiele nagród i odznaczeń, z których wymienić należy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi.

Bratkowski Jan

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1931-01-24 w Warszawie, 2015-12-18 w Warszawie

Aktor i reżyser teatralny. W latach 1953-55 aktor Teatru Polskiego w Warszawie, 1956-57 aktor Teatru Młodej Warszawy, 1968-72 dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie, w latach 1978-2000 był reżyserem spektakli dla Teatru Polskiego w Warszawie. W latach 1973-1993 pracował jako wykładowca wydziału Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej PWSFTiT w Łodzi.

Filipski Ryszard

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1934-07-17 we Lwowie

Polski reżyser, aktor filmowi i teatralny. Założyciel teatru eref-66. Przed wielu docenianym za kunszt aktorski, a krytykowanym za swoją działalność polityczną. Był jednym z inicjatorów słynnego "Listu 2000". Wśród najważniejszych kreacji można wymienić majora Henryka Dobrzańskiego "Hubala" w filmie "Hubal" z 1973 roku w reżyserii Bohdana Poręby i Józefa Piłsudskiego w filmie "Zamach", który sam wyreżyserował. Zapamiętany będzie także ze słynnego procesu o karykaturę narysowaną przez Andrzeja Czeczota, w której przedstawiono go w niezbyt przychylnym świetle. Sprawa miała swój finał w 1976 roku, kiedy to rysownik został skazany na 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu. W latach 1975-79 pełnił funkcję dyrektora Teatru Ludowego w Nowej Hucie, następnie, był kierownikiem zespołów filmowych "Kraków" (1980–81 r.) i "Iluzjon" (1982–87 r.).

Pyrkosz Witold Henryk

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1926-12-24 w Krasnymstawie, zm. 2017-04-22 w Warszawie

Polski aktor teatralny, filmowy, serialowy i dubbingowy. Studia aktorskie ukończył w 1954 roku na Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Krakowie. Jego debiut miał miejsce na deskach teatru Stefana Żeromskiego w Kielcach. Na wielkim ekranie zadebiutował w 1956 roku w filmie Jerzego Kawalerowicza - Cień. Z najbardziej charakterystycznych ról filmowych, które przyjął należy wymienić rolę Pyzdry z "Janosika" w reżyserii Jerzego Passendorfera i Duńczyka z "Vabank" Juliusza Machulskiego. Niezapomniane będą także jego kreacje serialowe, wieloletnia gra w serialu "Dom" (1980-1996 r.), czy "M jak Miłość" (2000-2017 r.). Za swą działalność otrzymał wiele nagród i odznaczeń, spośród których należy wymienić Order Odrodzenia Polski Polonia Restituta, Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Łomnicki Tadeusz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1927-07-18 w Podhajcach, zm. 1992-02-22 w Poznaniu

Polski aktor filmowy i teatralny, reżyser, administrator i nauczyciel. Członek Szarych Szeregów, Armii Krajowej, po zakończeniu II wojny światowej wstąpił do Milicji Obywatelskiej. w 1946 roku został absolwentem Starego Teatru w Krakowie, na którym ukończył Studio Teatralne, w 1954 ukończył Wydział Reżyserski PWST w Warszawie.
W latach 1946/47 występował w Teatrze Miejskim w Katowicach, następnie w latach 1947/49 grał na deskach Miejskiego Teatu Dramatycznego Juliusza Słowackiego i w Starym Teatrze. W latach 1957 roku dołączył do ekipy Teatru Współczesnego, z którym współpracował do 1974 roku. Jego debiut reżyserski nastąpił w 1965 na Małej Scenie Teatru Współczesnego. Następnie pełnił funkcje pedagogiczne i administratorskie w latach 1969-1981 pełnił funkcje prorektora i rektora PWST w Warszawie. W 1984 roku dołączył do trupy Teatru Studio, której członkiem był do 1988 roku.
Jako aktor filmowy zostanie zapamiętany przede wszystkim z roli Michała Wołodyjowskiego z dwóch części trylogii w reżyserii Jerzego Hofmanna. Podczas swojej kariery filmowej współpracował z wieloma nazwiskami z pierwszej ligi światowego kina, z Andrzejem Wajdą, Krzysztofem Zanussim, Krzysztofem Kieślowskim czy Andrzejem Munkiem.
Podczas swojej kariery wielokrotnie nagradzany i odznaczany państwowymi odznaczeniami między innymi: Złotym Krzyżem Zasługi czy Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Przegrodzki Igor Robert

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1926-04-15 w Landwarowie, zm. 2009-07-27 w Konstancinie-Jeziornie

Polski aktor filmowy i teatralny. Podczas II wojny światowej uczył się w trybie tajnym w Studium Teatralnym w Wilnie. Debiutował w "Pigmalionie" w 1945 roku na deskach Teatru na Pohulance. Prawie całą karierę teatralną spędził związany w Wrocławskim Teatrem Polskim. Wielokrotnie grał dla Teatru Telewizji. Współpracował z Polskim Radiem. Był także reżyserem i pedagogiem. W swojej karierze współpracował z operą i operetką wrocławską, także z Państwową Wyższą Szkołą Teatralną w Krakowie. Schyłek kariery spędził jako aktor warszawskiego Teatru Narodowego.

Flaszen Ludwik

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1930-06-04 w Krakowie

Polski literat, krytyk, reżyser i administrator. Urodził się w Krakowie w 1930 roku. Debiutował w 1948 roku tekstem opublikowanym w "Przekroju". Współpracował z takimi tytułami jak: "Echo Krakowa", "Przegląd Kulturalny", "Współczesność" czy "Życie Literackie". Wraz z Jerzym Grotowskim założyli w 1959 roku Teatr 13 rzędów, który przekształcił się w Teatr Laboratorium. W 1984 roku przeniósł się do Francji gdzie współpracował z Théâtre La Chamaille w Nantes. W Polsce współpracował w latach dziewięćdziesiątych z Teatrem Starym w Krakowie, czasopismem "Odra" i Instytutem Grotowskiego.

Chęciński Sylwester

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1930-05-21 w Suścu (obecnie Skwarki, gm. Susiec, pow. tomaszowski, woj. lubelskie)

Polski reżyser i scenarzysta, w 1956 roku został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi na Wydziale Reżyserii. Jako reżyser debiutował w 1961 roku z filmem "Historia żółtej ciżemki". W latach 1976-80 współpracował z zespołem filmowym "Iluzjon", w latach 1988-91 związany był z zespołem filmowym "Kadr". W 1967 roku powstała pierwsza część jego największego dzieła: "Sami Swoi", razem z drugą i trzecią stworzyły legendarną trylogię. W swoim dorobku ma takie tytuły jak: "Droga" (1973), "Wielki Szu" (1982) czy "Rozmowy kontrolowane" (1991). Podczas swojej kariery był wielokrotnie nagradzany zarówno odznaczeniami państwowymi, jak i nagrodami filmowymi między innymi: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” czy Platynowe Lwy zdobyte podczas 39 Festiwalu Filmowego w Gdyni.

Paradowski Piotr

  • Osoba
  • ur. 1932-04-24 w Tczycy (wieś w gm. Charsznica, pow. miechowski, woj. Małopolskie), zm. 2013-02-14 w Krakowie

Polski reżyser teatralny i reżyser spektakli dla teatru-telewizji. Podczas swojej kariery zawodowej współpracował z:
w latach 1958-59 i 1963-64 z Teatrem Ludowym w Krakowie Nowej Hucie, w latach 1960-63 w Teatrze Współczesnym w Warszawie, w latach 1964-71 z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, 1971-74 z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, w latach 1982-86 z Teatrem Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie. Jego sztuki wystawiane były regularnie w wielu polskich teatrach, takich jak: Teatr Wybrzeże w Gdańsku, Teatry Dramatyczne z Wrocławia i Teatr Polski we Wrocławiu.

Natanson Tadeusz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1927-01-26 w Warszawie, zm. 1990-11-10 we Wrocławiu

Polski muzyk, kompozytor i nauczyciel. Studiował w latach 1946–1956 na Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, podczas swojej kariery studenckiej odwiedził dwa wydziały: Pedagogiczny i Wydział Kompozycji. Wykładał na wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej przez 26 lat, począwszy od 1957 roku. Zagadnieniem, które zajmowało go najbardziej była muzykoterapia, to właśnie o niej pisał rozprawę doktorską. Dzięki jego staraniom w 1972 roku we Wrocławiu na PWSM otwarta została Katedra Muzykoterapii, której został dyrektorem. W swojej karierze kompozytorskiej stworzył ponad 100 utworów. Aktywnie uczestniczył w organizacji Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach Zdroju. Zmarł we Wrocławiu w 1990 roku, a pochowano go na Cmentarzu Św. Wawrzyńca.

Paradowski Piotr

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1932-04-24, w Tczycy, zm. 2013-02-14, w Krakowie

Polski reżyser teatralny i teatru-telewizji. W swojej karierze pracował w: 1958–1959 w Teatrze Ludowym, w Krakowie-Nowej Hucie na stanowisku: inspicjenta, następnie 1960–1963 w Teatrze Współczesnym w Warszawie na stanowisku asystenta reżysera, kolejno w 1963–1964 w Teatrze Ludowym w Krakowie-Nowej Hucie jako reżyser, w latach 1964–1971 pracował w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach jako reżyser, w latach 1971–1974 w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie na stanowisku reżysera, w latach 1982–1986 był reżyserem w Teatrze Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie.

Kuczyński Henryk

  • Osoba
  • ur. 1909-07-26 w Sejnach (pow. sejneński, woj. Podlaskie), zm. 1991-03-18 we Wrocławiu

Wrocławski profesor, chemik, specjalista w dziedzinie chemii organicznej. Przed wojną był adiunktem na Politechnice Lwowskiej. W 1946 roku przyjechał do Wrocławia z misją budowy szkolnictwa wyższego jako pracownik Delegatury Ministerstwa Oświaty. Związał się z Politechniką Wrocławską i Uniwersytetem Wrocławskim, a od 1969 roku był członkiem Państwowej Akademii Nauk. W swojej karierze był także przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

Berg Max Paul Eduard

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1870-04-17 ; zm. 1947-01-22

Jeden z najsłynniejszych wrocławskich architektów, urodzony w Szczecinie w 1870 roku. Absolwent Królewskiej Wyższej Szkoły Technicznej w Charlottenburgu, wrocławski architekt miejski w latach 1909-1924. Autor między innymi Miejskiego Szpitala Dziecięcego przy ul. Hoene-Wrońskiego, współtwórca Hali Stulecia, autor łaźni przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie. To co wyraźnie zaznacza się w jego twórczości to wczesna fascynacja gotykiem, która wraz w czasem zmienia się w początkową fazę modernizmu. Max Berg najczęściej projektował budynki użyteczności publicznej, lub budynki zakładów miejskich (np. wrocławskich elektrowni wodnych). Zmarł 22 stycznia w Baden-Baden.

Młodnicki Artur

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1911-08-28 we Lwowie, zm. 1972-07-16 we Wrocławiu

Urodzony we Lwowie, polski aktor, reżyser i kierownik artystyczny. Zdał maturę w 1929 roku jako absolwent Gimnazjum Stefana Batorego we Lwowie. Następnie zaciągnął się na służbę w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W latach 1932–33 studiował na wydziale prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1933 rozpoczął karierę aktorską w zespole artystycznym Teatru imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. W 1935 roku w Warszawie zdał eksternistyczny egzamin Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. W 1936–38 był członkiem zespołu Teatru Polskiego w Poznaniu, lata 1938-39 spędził w Teatrze Miejskim w Częstochowie. Okres II wojny światowej minął mu na pracy fizycznej we Lwowie i udziale w tajnych przedstawieniach teatralnych. Po wojnie związany był gościnnie z wieloma scenami, pojawiał się na deskach teatrów we Lwowie, Olsztynie, Warszawie, Krakowie, Katowicach, Wrocławiu, Szczecinie, Poznaniu i Łodzi. W 1952 roku związał się umową długoterminową z Teatrami Dramatycznymi za sprawą Wilama Horzycy, gdzie odgrywał rolę za rolą aż do śmierci.
Był także znakomitym aktorem filmowym i telewizyjnym, zapamiętanym przede wszystkim z "Zakazanych piosenek", "Rękopisu znalezionego w Saragossie", "Stawki większej niż życie" czy "Czterech Pancernych i Psa".
Przez wiele lat kierował wrocławskim oddziałem Związku Artystów Scen Polskich. Po śmierci pochowano go na wrocławskim cmentarzu na Klecinie, a dziś możemy przechadzać się ulicą jego imienia.

O'Ya Bruno

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1933-02-12 w Tallinnie (Estonia), zm. 2002-10-09 (Estonia) w Tartu

Urodzony w Estonii, życiowo i zawodowo związany z Polską. Aktor, pisarz, muzyk i sportowiec. Historia jego życia wygląda jak scenariusz jednego z filmów, w których grał. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie w Tartu (dziś Estonia). Studiów tych nie ukończył, przeniósł się na wydział wychowania fizycznego Uniwersytetu w Rydze. Drugiego kierunku też nie ukończył, dołączył natomiast do koszykarskiej drużyny Spartaka Ryga. Był tak dobrym sportowcem, że w pierwszej kolejności został powołany do reprezentacji Łotewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a potem jego występy przykuły uwagę selekcjonera reprezentacji ZSRR w koszykówce. Podczas trwania kariery sportowej ukończył kursy aktorskie, w latach 1956–1963 pracował jako muzyk, prowadził ryski jazz-band i był głównym organizatorem festiwalu muzyki organizowanego w stolicy Łotwy. Na wielkim ekranie zadebiutował w 1959 w filmie "Otczaja Ziemla". Za rolę Lokysa w filmie "Nikt nie chciał umierać" w 1965 roku otrzymał prestiżową Nagrodę Państwową ZSRR w 1967 r. W tym samym roku poślubił Polkę - Barbarę Zuzannę Sukmanowską i otrzymał pozwolenie na osiedlenie się w Polsce, konkretnie we Wrocławiu, gdzie mieszkał aż do momentu odzyskania przez Estonię niepodległości w 1993 roku.

Alaszewicz-Załuska Maria

  • Polska
  • Osoba
  • kariera sceniczna lata: 1964-1980

Polska aktorka-śpiewaczka związana z Ośrodkiem Teatru Otwartego „Kalambur”. Zagrała rolę Chmury w Arystofanesie 23 marca 1964 r., śpiewała w "Dobrodzieju Złodziei" w grudniu 1967 roku. W maju 1974 roku zagrała role Agaty w "szklarzu" Jana Kaczmarka w teatrze Impart, a w październiku 1980 roku stanowiła część obsady "Kandyda, czyli optymizmu" Voltaire'a w Teatrze "Kalambur".

Kmitto-Śliwińska Klara

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1929-05-08, w Baranowiczach, zm. 2005-03-07, we Wrocławiu

Tancerka i choreograf, wieloletnia balerina Opery Wrocławskiej. W swojej karierze zawodowej związana była w latach: 1947–1972 z Operą wrocławską jako tancerka, w latach 1962–1972 współpracowała także z Wrocławskim Teatrem Pantomimy, w latach 1971–1976 była solistką w Operetce Dolnośląskiej we Wrocławiu, a w latach 1976–1979 tańczyła w Teatrze Muzycznym we Wrocławiu. Lata 1979–1981 spędziła jako choreograf Teatru Muzycznego w Szczecinie, lata 1981–1990 to lata spędzone na pracy nauczyciela w Operze Wrocławskiej.

Chwedczuk Mariusz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1933-08-28 w Hrubieszowie, zm. 1 listopada 2018-11-01

Polski artysta, grafik, znany ze swojej wieloletniej pracy jako scenograf teatralny i teatru telewizji. W 1961 roku ukończył Wydział Reżyserii PWST w Łodzi, a w 1965 ASP w Krakowie. W swojej karierze współpracował przy wielu projektach: w latach 1965–1968 jako Główny scenograf Telewizji Kraków, w latach 1968–1981 był scenografem Telewizji w Warszawie, współpracował z teatrami: Narodowym i Rozmaitości w Warszawie, Polskim we Wrocławiu, Powszechnym w Łodzi, Deutsches Theater w Getyndze i Ernst Deutsches Theater w Hamburgu. Po śmierci pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Trzebiatowski Włodzimierz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1906-02-25 w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 1982-11-13

Polski profesor chemii, specjalista w dziedzinie chemii nieorganicznej. W 1924 roku został absolwentem Gimnazjum Humanistycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, następnie rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej, które ukończył w 1929 roku. W 1930 uzyskał tytuł doktora nauk technicznych, a w 1935 habilitował się w dziedzinie chemii fizycznej. W latach 1935-38 podróżował po świecie, odwiedzając renomowane uczelnie i nabierając doświadczenia w takich ośrodkach naukowych jak: Charlottenburg, Zurych, Fryburg i Sztokholm. W 1938 powrócił do Lwowa na Uniwersytet Jana Kazimierza, gdzie mianowany został kierownikiem Katedry Chemii Nieorganicznej. W 1945 roku osiadł we Wrocławiu, gdzie przez lata związany był zarówno z Uniwersytetem Wrocławskim jak i Politechniką. W latach 1945–1952 kierował Katedrą Chemii Nieorganicznej zarówno Uniwersytetu jak i Politechniki, a w latach 1950-52 pełnił funkcję Dziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii. W 1952 dołączył do panteonu Polskiej Akademii Nauk, której to w latach 1972–77 był prezesem. Lata 1963–68 przepracował jako Dyrektor Instytutu Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich przy Politechnice Wrocławskiej. W okresie 1966–67 wspólnie z prof. Ingardenem założył we Wrocławiu Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN, którego dyrektorem był do końca życia.

Kasprzak Wacław Antoni

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1932-09-26 r. w Golinie nad Wartą

Polski naukowiec, nauczyciel akademicki. W 1956 roku ukończył Politechnikę Wrocławską, co ciekawe już od 1954 r. pracował jako zastępca asystenta w Katedrze Mechaniki Technicznej na Politechnice Wrocławskiej. W 1962 roku uzyskał stopień doktora, w 1967 roku doktora habilitowanego, w 1974 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1992 roku profesorem zwyczajnym Politechniki Wrocławskiej. W swojej karierze piastował też szereg funkcji organizacyjnych i administracyjnych na Politechnice Wrocławskiej pełnił funkcję dyrektora do spraw współpracy z przemysłem, w okresie 1963-69 pełnił funkcję prorektora do spraw nauki, w latach 1969-81 pełnił funkcję zastępcy rektora, a w latach 1982-84 rektora.

Jabłoński Kazimierz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1905, zm. 2004

Profesor Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Specjalista w sprawach położnictwa i ginekologii.

Kościelak Wiesław

  • Polska
  • Osoba
  • nieznane

Wiesław Kościelak, aktor i tancerz. Związany z wieloma scenami między innymi z Operą Wrocławską, Polskim Teatrem Tańca - Baletem Poznańskim i Operą im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu.

Kołodziejczyk Stefania

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1937-02-18

Aktorka i tancerka polska. Związana w latach 1957-76 z Operetką Dolnośląską we Wrocławiu. W latach 1977-79 związana z Teatrem Muzycznym we Wrocławiu i Operetką Wrocławską
w latach 1982-90. Wśród jej największych ról należy wymienić: "Awatar" czyli zamiana dusz z 1964 roku czy "Salto" z 1965 roku.

Strugała Tadeusz

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1935-02-10 r. w Katowicach

Polski muzyk, dyrygent, kierownik zespołów muzycznych, pedagog. Jest absolwentem Wydziału Teorii, Kompozycji i Dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu. W latach 1969–80 był szefem Filharmonii Wrocławskiej, w okresie 1975–76 pracował jako szef Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, 1977–79 i 1984–86 dyrygował Prezydencką Orkiestrą Symfoniczną w Ankarze, 1979–90 był zastępcą dyrektora artystycznego i stałym dyrygentem Filharmonii Narodowej w Warszawie, następnie w latach 1981–86 pracował na stanowisku szefa orkiestry Filharmonii Krakowskiej, 1990–93 pełnił funkcję dyrektora artystycznego i I dyrygenta Polskiej Orkiestry Radiowej w Warszawie, 1994–2001 był gościnnym dyrygentem Praskiej Orkiestry Symfonicznej, od 1998 jest dyrygentem–rezydentem Festiwalu Chopinowskiego w Gaming.

Dziedziul Andrzej

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1939-08-31 w Wilnie (Litwa), zm. 4 maja 1988-05-04 w Sztokholmie (Szwecja)

Aktor-lalkarz, reżyser i pedagog. W swojej karierze pracował w latach 1958–1958 w Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu, w latach 1958–1958 występował w Objazdowym Teatrze Lalki „Tęcza” w Słupsku, lata1959–1960 spędził w Teatrze Lalki i Aktora „Marcinek” w Poznaniu, 1960–1963 to okres kiedy występował w Teatrze Lalek przy Teatrze Ziemi Opolskiej,
w latach 1962–1968 pracował w Teatrze Lalek „Chochlik” we Wrocławiu, a w okresie 1968–1973 we Wrocławskim Teatrze Lalek, następnie w latach 1973–1977 wykładał w PWST w Kraków.

Wencel Marcin

  • Osoba
  • ur. 1920-09-01 w Krakowie – zm. 1988-07-20 we Wrocławiu

Aktor i scenograf. Był członkiem konspiracyjnego teatru Kantora. W 1949 roku ukończył ASP w Krakowie. Następnie zajmował się przygotowaniem scenografii w Starym Teatrze w Krakowie, kolejno w Teatrze Polskim we Wrocławiu i Teatrze Telewizji, a także Teatrze Lalek we Wrocławiu.

Idziński Marek

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1913-05-24 w Kaliszu, zm. 1995-03-19 we Wrocławiu

Po uzyskaniu matury w krotoszyńskim liceum odbył szkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, zakończone przez niego uzyskaniem stopnia bombardiera podchorążego rezerwy. Po zakończeniu praktyk w 7 Wielkopolskim Dywizjonie Artylerii Konnej w Poznaniu przeniósł się do rezerwy jako kapral chorąży. Brał udział w jednych z najważniejszych momentów Kampanii Wrześniowej takich jak bitwa nad Bzurą czy obrona Warszawy. Po porażce przeniósł się do podziemia, gdzie w konspiracji działał przeciwko okupantowi. Po wojnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie był jednym z pionierów, a jego pierwszym zadaniem było zorganizowanie straży przemysłowej. Po wojnie pracował jako aktor teatralny i radiowy. W latach 1946-1952 pracował w Polskim Radiu w Poznaniu. Z jego bogatej kariery należy wyróżnić występy na deskach:
Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze w latach 1955–1958, w okresie 1958–1959 w Teatrze Popularnym w Grudziądzu, lata 1959–1960 spędził w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym Juliusza Słowackiego w Koszalinie, następnie w latach 1960–1967 był aktorem Teatru Juliusza Osterwy w Lublinie, 1967–1978 to okres, w którym grał w Teatrze Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu.

Miodyńska Ewa

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1939-10-25 w Warszawie, zm. 2001-02-10 w Warszawie.

Polska aktorka filmowa, baletowa i teatralna oraz tancerka. Po maturze rozpoczęła pracę w studium baletowym w Operetce Śląskiej w Gliwicach. W 1962 roku została aktorką. Po 1968 roku powróciła do Warszawy i rozpoczęła współpracę z Estradą i Telewizją Syrena. W tym samym okresie rozpoczęła się także jej współpraca z telewizją. Grała w dwóch głośnych tytułach: Nie ma róży bez ognia (1974) i Bezkresne łąki (1976).

Tomaszewski Jan

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1948-01-09 we Wrocławiu

"Człowiek, który zatrzymał Anglię" pamiętany głównie za swój występ przeciwko reprezentacji Anglii z 1973 roku rozegrany na stadionie w Wembley. Piłkarz, który w swojej karierze klubowej reprezentował barwy Śląska i Gwardii Wrocław, Legii Warszawy, ŁKS-u Łódź, belgijskiego Beerschot VAC i hiszpańskiego Hérculesa Alicante. Największe sukcesy święcił z reprezentacją Polski: srebrny medal Mistrzostw Świata rozgrywanych w RFN w 1974 roku, oraz srebro zdobyte podczas Igrzysk Olimpijskich z 1976 roku. W swojej karierze trenerskiej prowadził oba pierwszoligowe zespoły z Łodzi (ŁKS i Widzew) oraz był trenerem bramkarzy reprezentacji Polski. W 1982 roku wstąpił do PRON. Był gorącym przeciwnikiem prezesów PZPN, największe boje toczył z Marianem Dziurowiczem i Michałem Listkiewiczem. W 2011 roku zdobył mandat poselski startując z listy Prawa i Sprawiedliwości.

Knot Antoni

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1904-05-20 w Kołomyi (Ukraina), zm. 1982-01-02 (Wrocław)

Polski historyk i bibliotekoznawca. Maturę zdał w 1922 roku w Samborze. Uczył się na Wydziale Filozoficznym, następnie Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza. Pracował jako bibliotekarz Polskiego Muzeum Szkolnego we Lwowie, następnie jako pracownik naukowy Katedrze Historii Oświaty i Szkolnictwa Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1929 roku uzyskał tytuł doktora filozofii. W 1937 roku został członkiem Lwowskiego Towarzystwa Naukowego. Politycznie związany w tym okresie z Stronnictwem Demokratycznym. II Wojnę Światową spędził we Lwowie jako bibliotekarz, a następnie kustosz Archiwum Miejskiego. 9 maja 1945 roku przyjechał do Wrocławia wraz z Grupą Naukowo-Kulturalną. Zawodowo związany z Katedrą Bibliotekoznawstwa (od 1969 roku Instytutem Bibliotekoznawstwa), której przewodził w latach 1969-1972. W latach 1946-1949 pełnił funkcję dyrektora Zakładu Narodowego Imienia Ossolińskich, a następnie w latach 1965-1975 członka Rady Naukowej tejże instytucji. W 1970 roku odznaczony Nagrodą Miasta Wrocławia w dziedzinie nauki.l

Sipińska Urszula

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1947-09-19 w Poznaniu

Muzyką interesowała się od najmłodszych lat. Ukończyła Wielkopolskie Studium Muzyczne oraz Architekturę Wnętrz na PWSSP w Poznaniu. Jej debiut na scenie muzycznej nastąpił w 1965 roku podczas Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie. Drogę do wielkiej kariery otworzyło jej wykonanie piosenki pod tytułem "Zapomniałam". W 1968 roku zwyciężyła w VIII Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie wraz z zespołem Partita, wykonując utwór "Po ten kwiat czerwony". W 1971 roku wydała swoją pierwszą płytę zatytułowaną "Urszula Sipińska", a utwory z niej stanowiły część jej występu podczas IX Krajowego Festiwalu Piosenki w Opolu. W 1972 roku otrzymała nagrodę na opolskim festiwalu za utwór "Jaka jesteś Mario". W 1973 roku nagrała album "Bright days will come", a w 1975 roku ujrzał światło dzienne album zatytułowany: "Zabaw się w mój świat". W 1980 roku kolejnym owocem ciężkiej pracy i studia nagraniowego powstał album zatytułowany: "Są takie dni w tygodniu/Kolorowy film", a rok później na półki sklepowe trafiła płyta "W podróży". W 1982 roku, będąc na tournee po Niemcach uległa poważnemu wypadkowi samochodowemu, który przerwał jej karierę muzyczną aż do 1988 roku, kiedy to powróciła ze swoim największym hitem: "Mam cudownych rodziców", który znalazł się na płycie wydanej w 1988 roku pod tytułem "Nie zapomniałam ...". Przez całe życie powtarzała, że zakończy karierę sceniczną w momencie ukończenia 40 lat i słowa dotrzymała. W 1992 roku wydała jeszcze płytę o tytule "Białe Święta", a następnie powróciła do zawodu architekta wnętrz, ma własne studio w Poznaniu.

Staliński Bohdan

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1924-03-0, Oszmiana k. Grodna; zm. 1993-02-26, Wrocław

Wrocławski fizykochemik, związany zawodowo z Politechniką Wrocławską (od 1964 r.) i Instytutem Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych, od 1969 członek Państwowej Akademii Nauk. W latach 1983–93 pełnił funkcję dyrektora Międzynarodowego Laboratorium Silnych Pól Magnetycznych i Niskich Temperatur.

Rodowicz Maryla

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1945-12-08 w Zielonej Górze (woj. Lubuskie)

Jedna z najsłynniejszych polskich artystek estradowych, piosenkarka, gitarzystka i aktorka. Co ciekawe swoją zawodową karierę rozpoczynała jako lekkoatletka. Zdobyła również brązowy medal w biegu na 80 m. przez płotki, a w sztafecie 4 x 100 m w Olsztynie, zwyciężyła wraz ze swoimi partnerkami na Młodzieżowych Mistrzostwach Polski. Na swój amatorski debiut sceniczny musiała czekać do 1962 r. gdzie w eliminacjach do I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. W 1967 roku występowała podczas Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie, jednocześnie współpracując z Polskim Radiem. W 1970 roku ukazał się jej debiutancki album pod tytułem "Żyj mój świecie". Od tej pory wydała ponad 20 (w tej chwili 21) albumów studyjnych, oraz znaczną ilość kompilacji, singli, albumów koncertowych i innych. W jej repertuarze znajdują się takie hity jak: "Łatwopalni", "Małgośka", czy "Niech żyje bal". Wielokrotnie nagradzana odznaczeniami państwowymi za swój niewątpliwy wkład w kulturę rozrywkową, przyznano jej Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski i Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Oprócz swojej bogatej kariery muzycznej, piosenkarka występowała także na deskach teatrów oraz w wielu produkcjach telewizyjnych.

Mordarski Marian

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 1927-11-10 w Nowym Sączu (woj. małopolskie) zm. 2003-02-04 we Wrocławiu

Mikrobiolog, żołnierz, urodził się w 1927 roku w Nowym Sączu, ukończył szkołę podstawową w czasie II wojny światowej. W 1944 roku dołączył do polskiej partyzantki za pośrednictwem Józefa Stadnickiego. W szeregach Armii Krajowej funkcjonował pod pseudonimem "Orzeł". Po wkroczeniu wojsk sowieckich próbował ujawnić się i złożyć broń, ale działania NKWD skutecznie mu w tym przeszkodziły, namawiając go do współpracy. W oddziale zajmował się akcjami bojowymi, dywersją, a także wykonywaniem wyroków sądowych. Następnie służył pod dowództwem Józefa Kurasia "Ognia", sam przyjmując kryptonimy najpierw "Ojca", a później "Śmiga". W oddziale tym działał aż do śmierci dowódcy w 1947 roku. Po wyjściu z ukrycia próbował na nowo ułożyć sobie życie, w czym znacznie przeszkadzały mu działania Urzędu Bezpieczeństwa. Jego życiowym szczęściem okazało się trafienie na profesora Ludwika Hirszfelda, który ówcześnie już będąc gwiazdą światowego formatu w dziedzinie immunologii wziął go na swojego asystenta. Po ukończeniu studiów pracował do 1957 roku w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN. Tytuł profesora uzyskał w 1970 roku, a następnie kierował Instytutem Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. L. Hirszfelda najpierw w latach 1981-85 jako wicedyrektor, a potem już jako dyrektor do 1999 roku. W 1991 został także zaproszony do panteonu PAN. Za swoje zasługi w dziedzinie nauki i walki o niepodległość został nagrodzony odznaczeniami państwowymi, Krzyżem Armii Krajowej w 1995 roku i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski również w 1995 r.

Mrugas

  • Osoba

Wyszyński Stefan

  • Polska
  • Osoba
  • (ur. 3 sierpnia 1901 w Zuzeli, zm. 28 maja 1981 w Warszawie)

Wyszyński Stefan, polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny w latach 1946–1948, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski oraz prymas Polski w latach 1948–1981, kardynał prezbiter od 1953. Internowany przez władze komunistyczne PRL.

Hlond August

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 5 lipca 1881 w Brzęczkowicach, zm. 22 października 1948 w Warszawie

Hlond August, polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, biskup diecezjalny katowicki w 1926, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański w latach 1926–1946, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski w latach 1946–1948, prymas Polski w latach 1926–1948, kardynał prezbiter od 1927.

Duda Andrzej

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 16 maja 1972

Duda Andrzejm polski polityk, od 6 sierpnia 2015 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Franciszek

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 17 grudnia 1936

Bergoglio Jorge, argentyński duchowny rzymskokatolicki, jezuita, arcybiskup metropolita Buenos Aires, papież Franciszek od 2013 roku.

Gorbaczow Michaił

  • Polska
  • Osoba
  • ur. 2 marca 1931

Gorbaczow Michaił, radziecki polityk, sekretarz Generalny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (1985–1991), przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR (1988–1990). Pierwszy i jedyny prezydent ZSRR (1990–1991). Laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1990).

Kaczyński Lech

  • Polska
  • Osoba
  • 18 czerwca 1949 - 10 kwietnia 2010

Kaczyński Lech, polski polityk i prawnik, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2005–2010, działacz opozycji w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, minister sprawiedliwości i prokurator generalny (2000–2001), prezydent Warszawy (2002–2005), prezes partii Prawo i Sprawiedliwość (2001–2003), senator I kadencji (1989–1991) oraz poseł na Sejm, (1991–1993, 2001–2002).

Baczyński Krzysztof Kamil

  • Polska
  • Osoba
  • 22 stycznia 1921 - 4 sierpnia 1944

Baczyński Krzysztof Kamil, polski poeta, żołnierz Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, przedstawiciel pokolenia Kolumbów, powstaniec warszawski.

Śledziewska Anna

  • Polska
  • Osoba
  • 16 lipca 1900 - 14 września 1979

Śledziewska Anna, polska artystka specjalizująca się w tkaninie artystycznej, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, współtwórczyni polskiej szkoły tkaniny.

Bołtuć Mikołaj

  • Polska
  • Osoba
  • 20 grudnia 1893 - 22 września 1939

Bołtuć Mikołaj, generał brygady Wojska Polskiego.

Rydz-Śmigły Edward

  • Polska
  • Osoba
  • 11 marca 1886 - 2 grudnia 1941

Rydz-Śmigły Edward, marszałek Polski, generalny inspektor Sił Zbrojnych, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w wojnie obronnej 1939, dowódca III batalionu Legionów Polskich.

Piłsudski Józef

  • Polska
  • Osoba
  • 5 grudnia 1867 - 12 maja 1935

Piłsudski Józef - pierwszy marszałek Polski, Naczelnik Państwa, przywódca sanacji po przewrocie majowym w 1926 roku, działacz niepodległościowy, legionista, członek Polskiej Partii Socjalistycznej, Organizacji Bojowej PPS i Polskiej Organizacji Wojskowej, dwukrotny premier Polski.

Wojtyła Karol

  • Polska
  • Osoba
  • 18 maja 1920 - 2 kwietnia 2005

polski duchowny rzymskokatolicki, od 1978 papież Jan Paweł II.

Hitler Adolf

  • Polska
  • Osoba
  • 20 kwietnia 1889 - 30 kwietnia 1945 w Berlinie

Hitler Adolf, niemiecki polityk pochodzenia austriackiego,twórca, wódz i kanclerz III Rzeszy; przywódca Narodowo-Socjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), zbrodniarz wojenny.

Wyniki 1 do 100 z 655