- PL OPiP III-1-7-713-1
- Część
![](/images/icons-large/icon-archival.png)
Pokazano 2936 rekordów
Opis archiwalny2672 rekordów z cyfrowym obiektem Pokaż wyniki z obiektami cyfrowymi
- PL OPiP III-1-7-721-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-723-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-729-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-730-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-735-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-741-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-745-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-747-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-749-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-755-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-757-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-764-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-766-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-768-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-774-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-776-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-777-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-782-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-784-1
- Część
Halina Duczmal-Pacowska - relacja
- PL OPiP III-1-7-789-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-792-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-796-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-801-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-808-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-828-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-829-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-832-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-835-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-849-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-855-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-857-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-870-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-871-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-877-1
- Część
Ludwik Leszek Wardzichowski - relacja
- PL OPiP III-1-7-889-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-897-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-907-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-909-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-910-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-916-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-220-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-224-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-227-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-230-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-232-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-237-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-242-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-244-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-247-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-254-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-258-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-261-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-264-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-286-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-287-1
- Część
Stanisław Przestalski - relacja
- PL OPiP III-1-7-302-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-305-1
- Część
Władysław Sidorowicz - relacja
- PL OPiP III-1-7-309-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-314-1
- Część
Teresa Oberc-Dziedzic - relacja
- PL OPiP III-1-7-315-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-317-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-318-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-322-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-324-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-326-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-340-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-342-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-343-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-345-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-358-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-366-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-368-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-373-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-375-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-377-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-379-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-390-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-405-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-409-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-410-1
- Część
Tadeusz i Wanda Schima - relacja
- PL OPiP III-1-7-413-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-417-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-418-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-421-1
- Część
Inessa Wereszczagina - relacja
- PL OPiP III-1-7-422-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-425-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-428-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-440-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-446-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-449-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-454-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-456-1
- Część
- PL OPiP III-1-7-459-1
- Część
Aleksander Tarnawski - zdjęcie współczesne Świadka Historii
- PL OPiP III-1-1-27-1
- Część
- 2019-02-21
Portret współczesny Aleksandra Tarnawskiego. Aleksander Tarnawski ps. „Upłaz”urodził się 8 stycznia 1921 r. w Słocinie, Rzeszów w rodzinie nauczycielskiej, Jan i Maria zd. Bereś. W 1924 r. wraz z rodzicami przenosi się do Gliwic. Absolwent Gimnazjum Państwowego w Chorzowie, które ukończył w 1938 r. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Lwowskiego. We wrześniu 1939 r. przebywału krewnych w Rabce i tam zastaje go wojna. Wówczas nie zostaje zmobilizowany, zaś w tym samym roku przekroczyłgranicę polsko-węgierskąi zostałskierowany do tymczasowego obozu dla uchodźców na Węgrzech. Wraz z końcem 1939 r. przedostaje się do Francji, tam zaś zgłosił się dotam zaś zgłosił się do punktu werbunkowego, co skutkuje przydziałem wojska. W 1940 roku szkolił się w Szkole Podchorążych Piechoty wCamp de Coëtquidan. Stamtąd przedostał się do Wielkiej Brytanii, będąc pod brytyjskim dowództwem został skierowany do Szkoły Podchorążych Broni Pancernej wCrawford.W Wielkiej Brytaniiodbył szereg konspiracyjnych w dywersji i broni pancernej szkoleń,łącznie ze stażem w oddziałach brytyjskich,których konsekwencją byłom.in.zrzut desantowy w 1944 r. z Włoch na placówkę odbiorczą „Kanapa”, położoną koło wsiBaniochakoło Góry Kalwarii podWarszawą.Czas ostatniego roku wojny spędził wWarszawie prowadząc działalnośćw Armii Krajowej, w której to z przydziałów służbowychbrał udział w licznych akcjach. organizował i szkolił patrole dywersyjne, prowadził działania dywersyjne na szlakach komunikacyjnych Inspektoratu.W okresie wojska znany pod ps. „Upłaz”Okres powojenny był dla niego czasem, w którym daleki był od działalnościwojskowej. Po wojnierozpoczął pracą wPolskim Radiuw Warszawie. W 1947 ponawia studiachemiczne na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, ostatecznie kończąc je z tytułem magistra inżyniera chemika.W 1950 r, ożeniła się z Henryką Bartosiewicz. Po raz drugi ożenił się w 1987 r z Elżbietą Kamińską, którąpoznał na uczelni–ma córkę Katarzynę.Całe życie powojenne do dnia dzisiejszego związane jest z Gliwicami.Jego praca zawodowa to działalność naukowa na Politechnice Gliwickiej, na której pracowała jako asystent w Katedrze Chemii Fizycznej(1948–1961), adiunktw Instytucie Metali Nieżelaznych (1961–1963), starszy inżynier laboratoryjny (od 1964 roku –kierownik w Zakładzie Pigmentów) w Instytucie Przemysłu Tworzyw i Farb w Gliwicach (1963–1990), starszy specjalista tego samego instytutu aż do przejścia na emeryturęw 1994 r.Za swoją działalnośćwojskową został odznaczony m.in.Srebrnym Krzyżem Zasług, a od 2018 r. w randze majora Wojska Polskiego. Obecnie jest ostatnim żyjącym cichociemnym, cichociemni to żołnierzePolskich Sił Zbrojnych desantowani do okupowanej Polski podczas II wojny światowejw celu prowadzenia walki nieregularnej. W związku z tym do dnia dzisiejszego jest uczestnikiemlicznych wydarzeń związanychz upamiętnianiem historii, jak i działaniami wojsk specjalnych m.in.GROM, których, którychSpadochroniarze Armii Krajowej są patronami. W 2014 r. w wieku 93 lat wykonał skok spadochronowy
Cudzich Ewa
Bolesław Gawin - zdjęcie współczesne Świadka Historii
- PL OPiP III-1-1-28-1
- Część
- 2019-03-24
Portret współczesny Bolesława Gawina. Bolesław Gawina urodził się 12 lipca 1918 roku w Jakubowskich k. Bociek. Dzieciństwo spędził na pracy w gospodarstwie. Ożenił się w czasie okupacji sowieckiej. Za niedostarczenie kontrybucji został osadzony w więzieniu w Bielsku Podlaskim skąd w marcu 1943 roku przetransportowano go do obozu koncentracyjnego w Stuthoffie, gdzie spędził dwa lata. Po wojnie pracował w gospodarstwie. Nie należał do żadnego stowarzyszenia ani organizacji.
Kajdanowska Agnieszka
Jadwiga Legierska - zdjęcie współczesne Świadka Historii
- PL OPiP III-1-1-29-1
- Część
- 2019-03-20
Portret współczesny Jadwigii Legierskiej. Jadwiga Legierska urodziła się 27 września 1921 r. w Koniakowie jako jedna z ośmiorga rodzeństwa. Ukończyła szkołę podstawową w Koniakowie i z rodzinną miejscowością jest związana od dzieciństwa. Wyszła za mąż za Franciszka Legierskiego. Całą młodość, życie dorosłe spędziła pracując w domowy gospodarstwie. W latach 70-tych, 80-tych w swoim prywatnym domu przyjmowała grupy kolonijne, oazowe – stanowiło to jedno źródeł dochodu państwa Legierskich.
Cudzich Ewa
Małgorzata Jerchel - zdjęcie współczesne Świadka Historii
- PL OPiP III-1-1-38-1
- Część
- 2019-07-26
Portret współczesny Małgorzaty Jerchel. Małgorzata Jerchel urodziła się 26 czerwca 1919 roku w Opolu. Została oddana na wychowanie przez swoją matkę tuż po urodzeniu, do swojej cioci do Katowic, gdzie spędziła całe życie. Ukończyła 7-klasową Publiczną Szkołę Powszechną w Dąbrówce Małej, powiat Katowice. Do momentu zamążpójścia była na tzw. „służbie”. Swoje życie poświęciła wychowaniu ośmiorga dzieci, co w obliczu śmierci jej męża, w jej wieku 44 lat, było głównym jej zadaniem i odpowiedzialnością, również podczas II wojny światowej.
Lysko Aleksander
Janina Wąsacz - zdjęcie współczesne Świadka Historii
- PL OPiP III-1-1-40-1
- Część
- 2019-02-27
Portret współczesny Janiny Wąsacz. Janina Franciszka Wąsacz urodziła się w Warszawie jako jedyna córka. Ojciec był prawnikiem, mama nie pracował. Po skończonym gimnazjum rozpoczęła pracę w Starachowicach w fabryce samolotów, tak też zastała ją wojna. Okres wojenny spędza w Warszawie, zaś wraz z wybuchem powstania warszawskiego zostaje z rodzicami i mężem Antonim zamknięta w obozie pracy na warszawskim Zieleńcu, następne to: Pruszków, Wrocław i Trzebnica. Po wojnie osiedla się wraz z rodzina w Oleśnicy. Wraz z nakazem pracy męża we Wrocławiu w latach sześćdziesiątych przeprowadzają się do tego miasta i tam mieszka do dnia dzisiejszego. Urodziła dwie córki, ma 3 wnuków i pięcioro prawnuków.
Paprot-Wielopolska Aleksandra
Anna Łaska - zdjęcie współczesne Świadka Historii
- PL OPiP III-1-3-2-1
- Część
- 2017-01-24
Portret współczesny Anny Łaski. Anna Łaska urodziła się 3 lutego 1930 r. w Kamionce Małej (powiat Kołomyja, województwo stanisławowskie). Była jedynaczką. Jej ojciec był policjantem śledczym w miejscowości Gody-Turka, jej matka zajmowała się wychowywaniem córki i pracą na roli. Po wybuchu II wojny światowej rodzina została rozdzielona. Anna została z matką i dziadkami ze strony matki. W czasie działań wojennych rodzina kilkakrotnie przenosiła się, m.in. pod rumuńską granicę, do Tułowy, do Kołomyi, a docelowo (w 1946 r.) do Oławy. Anna wielokrotnie wracała do miejsca pochodzenia, pierwszy wyjazd miał miejsce w 1956 r. W 1947 r. Anna wyszła za mąż; miała z mężem trójkę dzieci. Mąż zmarł w 1988 r. Obecnie mieszka sama w tym samym domu, w którym rodzina zamieszkała w 1946 r.
Zubowski Piotr
- « Poprzedni
- 1
- ...
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- ...
- 30
- Następny »